Yuzuklerin Efendisi / Turkiye LOTR / Turkey

Taniquetil göndermiş "Lothlórien'e geleli bir mevsim geçmişti, belki de daha uzun bir süre. Bu diyarda hiç bir yaprak çimlerin üsrüne düşmezken, en zor şeydi zamanı takip etmek. Rüzgarın yapraklar üzerinde şarkı söylediği serin bir bahçede oturuyordum. Aklımdan neler geçmiyordu ki... Gizlenmiş, kaybolmamış; unutulmuş ama hiç solmamış, yeşil giysisini hiç çıkarmayan zamanın ötesindeki bu ülkedeki sırrın Hanım'da olduğunu biliyordum. Bir yandan da zarif Hanım'ın Kutlu Diyar'dan Beri Topraklar uzanan hikayesini dinleme isteği içimde büyüyordu. Gözlerim yavaş yavaş buğulanmaya başlamıştı ki, niphrediller üzerinde soluk bir gölge gördüm.

"Yaşamım uzundur, Valinor'dan Altın Orman'a gelene kadar nice olaylar gördüm.Kimisi gizli tutulur ki hala yüreğimde ağrısı vardır, kimisi neşenin sesidir şarkı olarak dillerde dolanır" Birden duydum huzurlu sesini, düşüncelerimi okumasının şaşkınlığındaydım. Yıldız yakıcısı Varda'nın hayal ettiğim sureti Noldor soyunun en güzeli Galadriel'in yüzüne yansımıştı sanki. Noldor soyluları arasındaki tek kadındı, çok güzeldi; Laurelin saçına altın yağmurlar akıtmış, Telperion çiçeklerinden damlattığı gümüş ışıklı çiylerle yüzünü aydınlatmış gibi parıldıyordu. Çoktan hayallere dalmış olsam da başımı kaldırarak Hanım'ı dinlemeye koyuldum.

"Gölge,onları kin ve nefretiyle zehirleyene dek Ağaçlar'ın aydınlığında yaşardık. Ağaçlar karardıktan sonra Silmarillerin yaratıcısı Fëanor yıkıcı olduğu kadar gururlu bir konuşma yaptı. Cuiviénen'in suyunun üzerine yansıyan yıldızlardan, özgürce dolaşabileceğimiz topraklardan bahsetti ve Morgoth'a karşı korkunç bir intikam yemini etti. Sözcükleri her zamanki gibi ikna edici gücüyle kalbimize işledi. Orta Dünya hakkında söyledikleri kalbimdekilerle aynıydı. Orada büyük bir cesaretle dikildim; gitmek arzusu içimde bir ateş gibi büyüse de yemine ortak olmadım. Amacım silmarilleri almak için ümitsiz bir savaşa girmekten öte yönetebileceğim bir krallık kurmaktı. Yolculuk umduğumdan daha elem vericiydi. Alqualonde'de kılıçlar çekildi ve gemileri uğruna akrabalarımın katledilişini görmek zorunda kaldım. Gemiler alınmışsa da kin ve nefret üstün geldi. Fëanor kendisininki hariç bütün gemileri bir gecede alevlere boğdu.

"Orta Dünya'ya dönmek için artık tek yol Helcaraxë'den geçiyordu. Noldor'u Finrod ile birlikte yöneterek, içimizde henüz taze olan ateş ile Gıcırdayan Buz'un soğuğuna katlandık. O yolu düşünmek bile hala korkutur beni; uzun geceler boyu duyduğumuz tek ses buz dağlarının birbirine çarparken çıkardıkları ürkütücü sesin yankılarıydı. Soğuk ise kılıçlarımızdan daha keskindi tenimize değerken."

"Büyük yolculuğumuzun sonuna gelmiştik ama Mandos'un hükmü üzerimizde uzanıyordu. Bizler hakketmediğimiz halde akraba katilleri adını taşımıştık oysa ki katkıda bulunmadığımız bir kötülüğün tuzağına düşmüştük ve bunu acı bir biçimde de ödemiştik."

Hanım'ın sesi artık çok uzaktan geliordu. Üzerinde biriken yılların, uzun bir uykudan uyanan kederinin ağırlığı gözlerinden okunabiliyordu. Ben kendimi Hanım'ın hikayesinde buldum, anlattıkları zihnimde belirdi. Kızıl alevler arkasından uzanan sonsuz bir beyazlık,fırtınalar arasında havaya kalkan bir el ve Ay gökyüzünde ilk kez yükselirken üflenen boruların yankısı.
"Orta Dünya'ya döndükten bir süre sonra akrabam Doriath kralı Thingol'ün yanına yerleştim. Maia Melian ile sık sık eski günleri ve Valinor'u anardık." Galadriel hafif bir kahkaha attı ve sözlerini sürdürdü. "Uzunca zaman Doriath'da yaşadım ve Celeborn ile evlendim.
"Huzurlu geçen yılların ardından insanların zaafı dünyanın şeklini değiştirdi, Kadim Batı sonsuza dek ölümlülere kapandı. Hala Eldar'ın bildiği bir Doğru Yol vardı elbet ve değişimin ardından pek çok elf Orta Dünya'ya veda etti. Bir kısmımız üzerinde uzun süre acılar çektiğimiz Beri Toprakları henüz terk etmeye isteksizdik. Cirdan son gemi ayrılana dek Gri Limanlar'a yerleşti. Celeborn ve ben Dumanlı Dağlar'ın doğusuna geçerek kendi krallığımızı kurduk. Gil-Galad ve yarı-elf Elrond'da kalmayı seçenlerdendi ve Eriador'a yerleştiler.

"Söylendiğine göre ilk gölge hissedilmeye başlanırken limanlara yanaşan bir gemi ile istariler bu dünyaya ayak bastı. Batı'nın efendileri tarafından Doğu toprakları korumak üzere gelmişlerdi ve özgür halkları kötü güce karşı birleştirdiler. Gölge'nin kudretinin büyüdüğünü fark ettiğimde bilgeleri çağırarak Ak Divan'ı ilk kez ben topladım. Divan'a Mithrandir, Curunír, Elrond ve Eldar efendileri katıldı. Gönlümde Divan'ın başkanının Mithrandir olması vardı ama o bunu reddetti ve başkan Curunír seçildi. Planlarım bozuldu, o bizi hep oyaladı, içimdeki şüphe giderek büyüdü ama sessiz kaldım, güvensizliğim sonucunu bir süre sonra gösterdi.

"İşte artık ayrılık vakti yaklaşıyor. Kısa bir süre sonra Lothlorién solacak, belki de son baharını görüyorsunuz Altın Orman'ın. Eldar da yavaş yavaş soluyor ve yolculuk yakın bir zamanda."

***

Geçekten de gelmişti yolculuk vakti. O serin bahçede anlatılanlar aklımdan hiç silinmemişti. Lothlorién'den, çiçeklerin ülkesinden ayrılmadan önce son bir kez dönüp bakmak istedim geriye ama yapamadım. O son bakış aklımdan hiç silinmezdi, oysa ben baharı hatırlamak, tomurcuklarından bir sabah mis kokular yayararak açan çiçekleri anmak istiyordum; arkamı dönüp giderken rüzgarın ani esintisiyle salınarak yere düşen altın yaprakları değil. Limanlara varana neşeli şarkılar söylesek de içimde bir hüzün hakimdi. Şarkılarımızın sesini kimse duymadı, bizi kimse görmedi; ağaçların arkasında bir ışık parladı yabanda dolananlar için.

Limanlarda beyaz bir gemi bekliyordu. Bir akşam üstü veda ettik Orta Dünya'ya. Yelkenler açıldı, esen rüzgarla birlikte gemi denizde ilerlemeye başladı. Galadriel ise son bir kez elini havaya kaldırdı. Yüzükten son kez beyaz bir ışık çaktı sabahı hatırlatırcasına; Orta Dünya'da son kez parladı sabah zerafetinin ışığı ve ardından çöktü akşam karanlığı engin toprakların üzerine.

küçük bir özür: Yazımı yazmam bayağı uzun sürdü beklettiğim için hepinizden çok çok özür dilerim ama gerçekten zordu en sevdiğim karakterin yaşam öyküsünü birinci kişinin ağzından anlatmak.
axana bana kızacak tasvir az diye ama binlerce yılı tasvirlemeye kalksam çok karışırdı,ilk kısımdaki düzeltmelerin için sana teşekkür axa ve sircadogan'a da Elbereth fikri için teşekkürler :) "